Spacepuke

Sketches/Street Art/Painting/T-Shirts/Photos/Music/Concerts/Short Films

Posts Tagged ‘athens voice

Athens Voice 386 – Cover

2 Σχόλια

Written by spacepuke

Απρίλιος 4, 2012 at 7:42 μμ

Αναρτήθηκε στις Uncategorized

Tagged with ,

Cover for Athens Voice 357

leave a comment »

Written by spacepuke

Ιουλίου 28, 2011 at 3:36 μμ

Αναρτήθηκε στις Uncategorized

Tagged with ,

Θα Ανατελλω.. με Πανικοβαλ πεντακοσιων

2 Σχόλια

Απο την Athens Voice (3/3/2011) και το Πανικοβαλ του Γιαννη Νενε

————————————————————————————-
Στην οδό Κεραμεικού, επάνω σε μία χτισμένη πόρτα, ανάμεσα σε δύο-σαν-επιτύμβιες κολόνες, ένας πιτσιρικάς με γδαρμένα γόνατα είναι έτοιμος να αντιμετωπίσει την επερχόμενη Ελλάδα της αντιπαροχής.

● ● ● Κατεβαίνοντας την Αγίας Ειρήνης, στη γωνία με την Αιόλου, μία ασπρόμαυρη κοπέλα με κοτσίδα παχιά, αθώα μαλλιά, βολεμένα, πλεγμένα χωρίς κοντίσιονερ, σαν καλή ελληνική ταινία αναδύεται μπροστά σου, επάνω στον τοίχο της κλασικής αθηναϊκής ώχρας. Φοράει μία ελαφριά ζακέτα και μια μεγάλη σκούρα φούστα, χαμηλά παπούτσια, καλό κορίτσι σε κυριακάτικη βόλτα, πασατέμπο και μπλε πορτοκαλάδα. Ναι καλέ μαμά, δεν θα αργήσω. Είναι μία μεγάλη φωτοτυπημένη εικόνα, σε φυσικό σχεδόν μέγεθος, κολλημένη επάνω στο σοβά με ανθεκτική αλευρόκολλα. Κάποιος έχει γράψει δίπλα της το νέο πολυ-φορεμένο σύνθημα της πόλης, «Μίλησέ μας, Έλσα» (είναι το νέο «Βασανίζομαι»). Πλησιάζοντάς την, το χαμόγελό της θολώνει, έρχεται έξω το ράστερ της παλιάς φωτογραφίας και απλώνει, χάνεται στον κόκκο του χρόνου η καθαρότητα του βλέμματος και γίνεται ένα υλικό: χαρτί + κόλλα + αγάπη, στα χέρια του τρελού καλλιτέχνη του δρόμου.

● ● ● Ο Sox, δίπλα μου, λέει: «Κι όταν ακόμα θα νομίζεις πως για πάντα έχω χαθεί, θα ανατέλλω».  Αγγελάκας. «Σκεφτόμουν τους παλιούς ανθρώπους» συνεχίζει. «Αυτούς που έχουν φύγει, πώς θα ήταν να ξεπροβάλλουν μπροστά σου στις γωνίες της πόλης. Να ξαναζωντανεύουν για να σε κοιτάξουν. Σκεφτόμουν όλους αυτούς τους καλλιτέχνες της ζωής που πέρασαν αλλά δεν θυμόμαστε τα πρόσωπά τους. Να ξαναβλέπαμε στους τοίχους της Αθήνας τον Λύτρα, έναν ποιητή, την Κατερίνα Γώγου να μας κοιτάζει τρία κλικ αριστερά, μισοκρυμμένη πίσω από τις κολόνες».

● ● ● Ο Σωκράτης τα τελευταία χρόνια έχει γεμίσει την Αθήνα με τοιχοκολλημένες απρόοπτες, χρωματιστές στιγμές, τα γνωστά του καθαρόγραμμα σαν κόμικ, τέρατα, τηλεοράσεις με πλοκάμια, καρδιές με γένια, τρύπια κεφάλια που ξεχύνουν ιδέες και μαμούνια, γραμμικές αγάπες με κεραίες και μεγάλα μάτια. Είναι ο εικαστικός και σκηνογράφος που συμπεριφέρθηκε στις τζαμαρίες των εγκαταλελειμμένων σαν να ήταν η μακέτα του, ένα σετ, ένα τι-σερτ φτιαγμένο στο χέρι, πρέσα-πρέσα τη μεταξοτυπία. Τώρα, αναμοχλεύοντας το παρελθόν και τις ιδέες του, άρχισε να ψάχνει «παλιούς ανθρώπους» για να τους βάλει να ανατέλλουν μέσα από τα αθηναϊκά βασανισμένα ντουβάρια.

● ● ● Και ανακάλυψε ένα υπέροχο βιβλίο του Φίλιππου Κουτσαφτή: «Ανωνύμων Ταυτότητες – Κώστας Ρούσσης, ένας φωτογράφος από τη Ζαγορά του Πηλίου» (από τις εκδόσεις Καλειδοσκόπιο του Δήμου Ζαγοράς). Ένα άλμπουμ με τις φωτογραφίες του Φωτογράφου του Χωριού, προπολεμικές-και-μετά σκηνές του πιο αθώου βλέμματος που είχαν ποτέ οι άνθρωποι σε αυτό τον τόπο, πριν οι κάμερες και τα τηλεοπτικά μάτια τούς εκπορνεύσουν τη ματιά. Οι εκκλησιασμοί, τα πανηγύρια, οι κηδείες και οι φωτογραφίες ταυτότητας, η σχολική φωτογραφία στο τέλος της χρονιάς, οι μπουγάδες και οι καφενέδες. Ασπρόμαυρα ράστερ. Αθήνα, χωριό.

● ● ● Ο πιτσιρικάς της οδού Κεραμεικού πιθανότατα μετά από δώδεκα χρόνια να ήρθε στην Αθήνα, να έμεινε σε μία κάμαρη στα Πετράλωνα και να τελείωσε νυχτερινό Γυμνάσιο, δουλεύοντας χασαπάκι. Τα παιδιά του τώρα μπορεί να περνάνε από το δρόμο, να χαμογελάνε στον καταπράσινο τοίχο, να γλυκαίνουν βλέποντας φιγούρες που δίνουν παρελθόν στην πόλη. Λίγο πιο κάτω, στη Λεωνίδου, ένας άλλος νεαρός με τα κυριακάτικά του, ο ίδιος ξανά στην οδό Θησείου, και στην Αρτεμισίου μια μάνα συγκλονιστική, σαν Συλβάνα Μάνγκανο σε βομβαρδισμένη Ρώμη, σαν ράφτρα στα Ταμπούρια, κοιτάζει τους σημερινούς Αθηναίους επάνω από γκρεμισμένα νεοκλασικά παραθυρόφυλλα.

● ● ● Νύχτα, ανεβαίνω τη Δημοκρίτου, ζόρικη ανηφόρα, μεγάλη στροφή, λακκούβα, στην κούρμπα του Δοξιάδη, δίπλα στης Εβίτας Ηλιοπούλου, καθώς πέφτουνε τα φώτα της μηχανής, νομίζω σαν να βλέπω δυο πιτσιρικάδες, φωτο-ράστερ του ’50, επάνω σε ένα γάιδαρο, στην καρδιά,  Κολωνάκι 2011 – αργά πια.

➜ panikoval500@gmail.com

————————————-

Ευχαριστω Γιαννη 🙂

————————————

http://issuu.com/athensvoice/docs/av_336




Written by spacepuke

Μαρτίου 2, 2011 at 9:18 μμ

Αναρτήθηκε στις Uncategorized

Tagged with

«Σε Ειδα»

4 Σχόλια

Εικονογραφηση για την Athens Voice (25/11)

Written by spacepuke

Νοέμβριος 25, 2010 at 12:09 πμ

Αναρτήθηκε στις Uncategorized

Tagged with ,

Athens Voice (29/7) – Illustration

leave a comment »

Written by spacepuke

Ιουλίου 26, 2010 at 8:23 πμ

Αναρτήθηκε στις Uncategorized

Tagged with ,

Athens Voice Summer Guide 2010: Σπετσες

leave a comment »

Το κειμενο δημοσιευτηκε στο αφιερωμα της Athens Voice για τον φετινο καλοκαιρινο οδηγο.

Σε μια εποχή που η λέξη κρίση έχει στοιχειώσει τα πλανά για τις φετινές καλοκαιρινές διακοπές μας, το να διαβάζεις σε έναν οποιοδήποτε τουριστικό οδηγό για ένα αριστοκρατικό νησί στον Αργοσαρωνικό είναι λίγο οξύμωρο. Παρόλα αυτά, τα Γιοτ συνεχίζουν την πασαρέλα τους στο λιμάνι των Σπετσών και νέες βίλες δεν σταματανε να ξεφυτρώνουν απειλητικά  αλλάζοντας την ζωή και την φυσική ομορφιά του νησιού προς το χειρότερο.

*

Ευτυχώς οι Σπέτσες είναι πολλά περισσότερα για κάποιον που ψάχνει κάτι πιο ανθρώπινο και αυθεντικό.

*

Αυτό μπορεί να είναι μια ρομαντική πανσέληνος στην παραλία του Γαρύφαλλου.

*

Μια Κυριακή μεσημέρι με τα μοναδικά σουτζουκάκια της Λούλας στη Ζωγεριά αφού διανύσεις το απίστευτο μονοπάτι ανάμεσα στα πεύκα διπλά στην θάλασσα.

*

Οι βουτιές από τα βράχια έξω απ την σπηλιά του Μπεκίρη και οι ιστορίες για μυστικές σήραγγες και φώκιες μέσα στην σπηλιά.

*

Το Ψάρεμα στους μόλους με  ζυμάρι και οι βουτιές με το ψαροντουφεκο γιαλό γιαλό.

*

Οι βόλτες με ποδήλατο στο Λιγονέρι και η «δική» μου παραλία εκεί, χωρίς ίχνος από ξαπλώστρες.

*

Η πεζοπορία στο βουνό προς τον προφήτη Ηλία ανάμεσα από αναιδή πεύκα, που φυτρώνουν ξανά και δεν λένε να καούν προς πείσμα αυτών που προσπαθούν κάθε καλοκαίρι.

*

Η πίστα μότο κρος εκεί παραδίπλα που σε προκαλεί να κάνεις κάνα σάλτο με το μηχανάκι σου, και σε προειδοποιώ, από τέτοια έχουμε πολλά.

*

Η παραμονή της γιορτής του Αγ. Μάμαντος με τα αυτοσχέδια καραβάκια των παιδιών που γεμίζουν με το φως των κεριών τους την θάλασσα.

*

Η πανοραμική θέα στο κάψιμο της Αρμάτας από την βεράντα του ξενοδοχείου Φάρος.

*

Μια βόλτα με την άμαξα προς το παλιό Λιμάνι και τα μοναδικά αρχοντικά του, σίγουρα υπενθυμίζει χαμένες δόξες και την αληθινή αριστοκρατική πλευρά του νησιού αλλά  η ψύχη των Σπετσών, είναι στον  μοναδικό κόσμο που ζει εκεί, διατηρώντας την αυθεντικότητα, τις παραδόσεις, την ελληνική φιλοξενία και λίγο απ την τρέλα που οφείλεται στο Θρούμπι που φυτρώνει στο βουνό ,  και όλα αυτά κάνουν το μέρος μοναδικό για να χαλαρώσεις και να γεμίσεις τις μπαταριές σου.

—————————————–

Γιορτή Αρμάτας: 2ο Σαβ/κο Σεπτ.

Παραμονή Αγ. Μάμαντος: 1η Σεπτ.

Ξενοδοχείο Φάρος: 22980 72613-4

——————————————-

Written by spacepuke

Ιουλίου 15, 2010 at 11:37 μμ

Αναρτήθηκε στις Uncategorized

Tagged with ,

UPDATE: (NOT a)Farewell!

7 Σχόλια

Ανοιξαν τα μπλογκς της Athens Voice.. σαν αστειο μου φανηκε οταν ειδα οτι τα φιλοξενει το WordPress.

Δεν ξερω πως θα εξελιχθει η ιστορια τους εκει.. για την ωρα, ολα τα μπλογκς ειναι ιδια. Ολα?

Αφαντα ολα τα παλια μπλογκς.. ενεργα μια χουφτα..

Δοκιμασα να κανω Log in για να τσεκαρω αν επρεπε να ενεργοποιησω κατι.. το username μου υπαρχει

στην λιστα με τα μελη.. αλλα με καμια δυναμη δεν παιρνει το password η το mail για να μου το στειλει..

Bollocks!

Οχι τιποτα αλλο.. ηθελα να κανω save ενα σωρο παλια σκιτσα που εχασα οταν καηκε ο σκληρος δισκος..

Bollocks!

Τωρα για το σουπερ ντουπερ καινουργιο playground της Athens Voice που μας προετοιμαζαν.. σορυ παιδια..

I’ll Pass! (οχι οτι θα ποσταρα τιποτα παλι εκει.. αλλα εκανα τακτικες επισκεψεις να δω τι παιζει και μου αρεσε που ειχα αφησει το ιχνος μου εκει ενεργο να το βλεπουν)

Θεωρω το παλιο blogοχωριο ανωτερο και με δικο του χρωμα

Ετσι λοιπον..

Αντιο στο Πρωτο μου Μπλογκ!

Ηταν μια μαγικη περιοδο που με βοηθησε σε μια ασχημη περιοδο και με εβαλε παλι στο παιχνιδι..

και βεβαια ποτε δεν ξεχνας την Πρωτη σου Φορα!

Παμε για αλλα!

……………………………………………..

UPDATE

………………………………………………

ΟΠΟΙΟΣ ΒΙΑΖΕΤΑΙ.. ΓΚΡΙΝΙΑΖΕΙ!

χεχε..τελεια..

Εκει που γκρινιαζω ολα διορθωνονται.. γουσταρω 🙂

Εμφανιστηκε το Μπλογκ της Αθενς..

(αντε να κανω κανα back up καλου κακου..)

Written by spacepuke

Ιανουαρίου 22, 2010 at 12:57 πμ

Αναρτήθηκε στις Uncategorized

Tagged with ,