Spacepuke

Sketches/Street Art/Painting/T-Shirts/Photos/Music/Concerts/Short Films

Posts Tagged ‘Get Crazy

Get Crazy or Get Lazy

5 Σχόλια

Get Crazy λοιπόν..

Θυμάμαι που είχα δει αυτή την ταινία ένα χειμωνιάτικο βράδυ στην Τι Βι στο άσχετο, εκεί που έκανα ζάπινγκ βαριεστημένος. Αρκετό καιρό πίσω, αλλά σχετικά πρόσφατα(γουστάρω αντιφάσεις). Η ταινία είναι απ το 1983 προς κατανάλωση και δεν είναι ποτέ αργά για να παίξει στο video player σου.

 Πρόσφατα, την θυμήθηκα στο άσχετο(όπως πάντα) και αποφάσισα να την βρω στα Torrents μιας και δεν την είχα δει απ την αρχή.

Και έτσι έγινε.. και κάπου εκεί την έπαθα.

 

Να ξεκαθαρίσω ότι δεν είμαι μεγάλος φαν των 80’s (μιας και παιδί των 90’s) αλλά γενικώς όσο μεγαλώνω, έχω και μεγαλύτερο σεβασμό απέναντι τους.

Είπα την καταραμένη λέξη που είναι και η αφορμή για αυτό το ποστ.

 

Μεγαλώνω!

 

Το στόρι είναι απλό και τρελό (σίγουρη συνταγή).

Μια πρωτοχρονιά σε ένα θέατρο με συναυλίες, μια βόμβα, τρελό στυλιζάρισμα, κάθε λογής «ράτσα», ναρκωτικά και βέβαια…σεξ (τι άλλο). Εντελώς σουρεαλ πλοκή, camp τονοι και ωραίος χαβαλές.. μακριά από το σκατολογικό χιούμορ που επικρατεί σε παρόμοιες τωρινές ταινίες.

 

Τελειώνει η ταινία.. και έχω πάθει μια περίφημη βαρβατη κρίση.

 

-Έχω να διασκεδάσω τόσο ξέφρενα.. ούτε και θυμάμαι από πότε.

 Άντε σε καμιά συναυλία να κουνηθώ λίγο. Από εκεί και πέρα, διάθεση «στασίδι». Θυμάμαι τις πρώτες συναυλίες, ειδικά στις Τρύπες, ελατήριο και ενέργεια να πηδήξω μέχρι το φεγγάρι..

Για μπαράκια και κλαμπ, άσε. Ακόμα και σε πρόσφατα σπιτικά πάρτι, χωρίς τα απαραίτητα καύσιμα, δεν κουνιέται μυς. Τι στο διάολο πια. Είπαμε 30+ αλλά βλέπω και άλλους στα 40+ και είναι πιο δραστήριοι από μένα. Τι πίνετε ρε παιδία? Τι κάνω λάθος?

 

-Ο ρομαντισμός των 80’s έχει κατασπαραχτεί από τα απρόσωπα 00’s

Ζούμε στην πιο ανιαρή εποχή. Αυτό βλέπω. Όλα πάνε πιο γρήγορα, όλα έχουν καλύτερο περιτύλιγμα, οι γνώσεις μας είναι διπλάσιες, η επικοινωνία τόσο άμεση, οι αποστάσεις μηδενισμένες, οι επιλογές περισσότερες. Κι όμως, αυτό που λείπει, είναι η μαγεία και η ουσία. Όχι, δεν βρήκα καμία ουσία σε αυτή την ταινία, αλλά υπάρχει στην ατμόσφαιρα της. Είναι η εποχή της. Το βλέπεις στα ματιά τους. Δεν έχουν όλη αυτή την κούραση που κουβαλάμε εμείς. Θα μου πεις, ένας 20αρης είναι δυνατόν να κουβαλαει κούραση? Δεν είμαι απόλυτος, αλλά για ξαναδές έναν τωρινό 20αρη. Μήπως το πρόσφατο παρασκήνιο με τους νέους δεν μαρτυρεί κάτι τέτοιο? Και πάμε και κάτω απ τα 20, ένα πιτσιρίκι που φορτώνεται από τόσο νωρίς ένα τόσο βαρύ πρόγραμμα δραστηριοτήτων, επειδή κάθε γονιός θέλει το παιδί του να πάρει όσα πιο πολλά εφόδια για να αντέξει τον ανταγωνισμό και να την «βγάλει» στην γεμάτη απαιτήσεις εποχή μας, δεν κουβαλαει από νωρίς αυτή την κούραση?

Παίζουν πια τα παιδία ανέμελα στους δρόμους?

Και πέρα από αυτό το φαινόμενο, που είναι ο ρομαντισμός και αυτό το κάτι που σε κάνει να «σηκώνεσαι» απ το έδαφος? Υπάρχει ακόμα, αλλά αυτό που υπάρχει είναι τόσο λίγο. Δεν είναι τυχαίο ότι ξαναγυρίζουμε στα παλιά συνέχεια. Κάνουμε ανακύκλωση μπας και ξανανιώσουμε κάτι ουσιαστικό. Το λέμε αναπόληση αλλά πιστεύω είναι ανάγκη για κάτι που θα «μιλήσει» μέσα μας.

 

-Που χάθηκαν οι ράτσες?

Βλέπω φρικιά στο δρόμο και παίρνω μια χαρά κάθε φορά. Και άσε τα φρικιά, απλοί άνθρωποι που ξεχωρίζουν? Ναι, υπάρχουν. Αλλά έχουν χαθεί οι ράτσες. Και δεν νομίζω είναι μονό το ντύσιμο που κάνει μια ράτσα, αλλά και η συμπεριφορά. Ο τρόπος που τοποθετησε στην «εικόνα». Βλέπεις κόσμο στο μετρό και υπάρχει τόσο μεγάλη ομοιογένεια. Υπάρχει μια τάση κάθε τόσο και λιγάκι, όπου καθορίζει πώς να ζήσεις. Ροκάδες που ακούν Μαντόνα, Λαϊκοί που θα πάνε να δουν παραστάσεις του Παπαϊωάννου και πάει λέγοντας.

Τι να φταίει?

 

-Όλο το τριπάκι των 30+ για δημιουργία και εξασφάλιση στο σύστημα έχει ναρκώσει τις αισθήσεις και την τρέλα μας.

Γαμω την τρέλα μου δηλαδή.

Το χειρότερο.

Αλλά και τόσο αναμενόμενο.

Life is a Bitch ρε.. Κάθε πράγμα στον καιρό του και…

Να γράψω κιαλλα?

Συμβουλή που σου εύχομαι να μην ακολουθησεις, Βρες και δες τους «Απόντες». Ελληνική ταινία. Ψάξε στο Google για περισσότερα.

Καλά κρασιά.

 

 

Τελειώνει η ταινία και έχω μια διάθεση μπουρλότο.

Όλα τα παραπάνω, όπου κάποια στιγμή μου βγαίνει και «γαμω την γενιά μου..τοσο άχρηστη που δεν το είδε να ερχεται..και από εδώ και πέρα τι?» και σιγά θα μου πεις…

 

«Κάνε κάτι γιαυτο.»

Written by spacepuke

Ιανουαρίου 7, 2009 at 12:55 πμ

Αναρτήθηκε στις Uncategorized

Tagged with

Hoochie Coochie re gamoti!

3 Σχόλια

a70-2607

Επειδη εχω παθει μια ψιλο ζημια αποψε με αυτη την ταινια..

ΑΥΤΟ ΤΟ ΠΟΣΤ ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ

Written by spacepuke

Ιανουαρίου 5, 2009 at 12:27 πμ

Αναρτήθηκε στις Uncategorized

Tagged with ,